De architectuurplaat hangt aan de muur. De visie is vastgesteld. En toch vult een inwoner nog steeds drie keer dezelfde gegevens in, en weet niemand precies waar een verzoek blijft steken. Dat gat tussen plan en praktijk is waar wij werken.
De ambitie is helder: een overheid die als één geheel functioneert. De weg ernaartoe blijkt in de praktijk complex.
Je hebt te maken met systemen die los van elkaar zijn gegroeid, projecten die elkaar overlappen en een groeiende afhankelijkheid van leveranciers. Common Ground biedt perspectief, maar roept ook vragen op. Wanneer beginnen we? Waarmee? En wat doen we met wat er al staat?
Ondertussen loopt de dienstverlening door. Mensen zijn schaars. Expertise staat onder druk. Daar zit de spanning tussen willen en kunnen. En blijft het vaak bij een papieren ambitie.